మనిషితనం

*మనిషితనం*      విజయ గోలి 

అపుడెపుడో చాలా కాలం క్రితం తప్పిపోయింది

మనిషిలో  మృగం జేరినప్పటి నుండి ..వెతుకుతూనే వున్నాను ..

గమ్యం లేని బాటసారిలా . ..చేజారిన ఉనికిని ..

మసకబారిన కనుపాపలో చిన్న మెరుపు చుక్క ..

గాలిలో దీపానికి అరచేతులు అడ్డం పెట్టినట్లు ..

ఆశ ఆరిపోకుండా ఆజ్యం పోస్తుంటే .. .

ఇప్పటివరకు వెతుకుతూనే వున్నాను .

అపుడెపుడో నేను నడిచిన ఈ దారిలో…

మనిషిగా  బ్రతికున్నపుడు …

అమ్మతనానికి వేసిన సింహాసనం …

సాలభంజికల సోపానాలతో నింగిని తాకేది .

అవని అందమంతా .సుగంధ పరిమళాలతో..

జుంటి తేనెల తీపిని విశ్వమంతా పంచి పెట్టేది ..

ఇపుడా …బాట మారిపోయింది …

మృగాల మృత్యుకేళికి ఆలవాలమైంది …

ఎదిగిన హర్మ్యాల క్రింద

ఆసనమెపుడో తునాతునకలయ్యింది

రాక్షసత్వపు రగడతో ఆడతనం మత్తుగొలిపే మధువైంది .

శిశువో ,పశువో ,అమ్మో ,బామ్మో  ఆడతనముంటే చాలు ..

అవసరానికి అంగట్లో బొమ్మైంది..

అమ్మతనానికి అంగరక్షగ నిలిచిన ..

మానవత్వం దిక్కుతోచక పిచ్చికేకలు వేస్తూ తప్పిపోయింది ..

మిణుకు  మిణుకుమంటున్న ఆశతో …

మనిషి చేజార్చుకున్న  ఉనికిని వెతుకుతూనే వున్నా ……..విజయ గోలి